Inmiddels ben ik weer thuis, maar de laatste week op de Hampton Court Flower Show was een week van veel gelach, gedans, weerzien van oude bekenden (en familie!), een heleboel planten en bloemen en zelfs rollende camera's. Zo was ik in het programma 'Gardener's World' op de BBC2 maarliefst een volledige .15 seconden te zien, maar zal ik komend jaar ook te zien zijn in een programma van de National Geographic die een follow-up story doen over de tv-serie 'Paradise or Bust', die twee jaar geleden over het Tribewanted project op de BBC vertoond is. Daar krijgen we gelukkig meer tijd dan een magere twee minuten, dus tegen die tijd kun je zeker een berichtje daarover op krookodil.blogspot.com verwachten!
Alle foto's van de afgelopen dagen zijn te zien op mijn FLICKR account.
Bedankt voor het lezen weer en tot de volgende reis dan maar!
En toen was dan eindelijk de dag van de Flower Show aangebroken. De reden waarom ik de trip naar Engeland aflegde. Hadden we aflopen week nog een bloedhitte, vandaag was dat helaas over en gierde de wind je om de oren en kletterde de regen in je nek. De show is een soort libelle zomerweek, maar dan voor de tuinliefhebber. Je kunt er werkelijk alle soort planten en bloemen, tuinmeubels, huisjes, vijvers en weet ik wat vinden. Engelsen zijn wel redelijk gek op tuinen wist is, maar hier konden ze er echt wat van! Als onderdeel van Tourism Fiji, stonden wij samen met nog een bedrijfje dat badproducten uit Fiji maakt verdeeld over drie traditionele huisjes, die de afgelopen week door de jongens zelf gebouwd zijn. Er was een speciale designer ingehuurd om de tuin er omheen te ontwerpen en het geheel zag er dan ook echt spectatulair uit! Helaas was het weer superslecht in het begin, dus erg veel volk was er niet op de been, maar hier en daar konden we wat groepjes schoolkinderen rondleiden en werden er wat pers-interviews gehouden. De mannen worden nog beroemd!
In de avond was er een speciale gala-avond georganiseerd, waar ik ter plekke voor werd uitgenodigd. Ik maakte me een beetje zorgen om mijn under-dressing (spijkerbroek), maar omdat het zo blubberig was lachte ik me achteraf alleen maar rot omdat iedereen met haar hakken in het gras bleef steken en alle witte broeken onder de modder kwamen. gheghe. Gelukkig was het regenen gestopt en kwam er zelfs nog een beetje zon door, voordat het donker werd en we naar het vuurwerk gingen kijken!! De mannen gaven in de avond een spectaculaire show weg, waarvan ze die ochtend pas gehoord hadden dat ze het moesten doen. Zang en veel dans, prachtige kleding en veel, veel lachen. Ik ga nu de film monteren, dus die hoop ik hier snel op te zetten.
Van het maken van een fatsoenlijke maaltijd of het klussen in huis heeft de gemiddelde Engelsman geen kaas gegeten, maar als het om musea gaat lopen ze ver, ver vooruit op de rest van de mensheid. Nou vond ik het British Museum van gisteren al bijzonder goed geslaagd, vandaag heb ik dat nog even overtroffen met het History Museum. Deze keer niet de Egyptenaren of de Grieken, maar alles wat daarvoor kwam: dino's, dodo's en dodelijke aardverschuivingen. Alleen al over het dinosaurus gedeelte deed ik een dik uur, toen moest ik nog de zeebeesten, landbeesten en luchtbeesten af.. verder was er een heel gedeelte over vulkanen en aardbevingen, hadden ze een collectie mineralen en gesteentes waar je U tegen zegt, kun je er alles over het menselijk lichaam leren (zo weet ik nu dat ik niet kleurenblind ben, maar dat ik wel het geheugen van een goudvis in een iets te kleine kom heb, ach ja, niet geheel verrassend...) en ook had meneer Darwin zijn eigen hoekje met aapies en aanverwanten. Vrijwel alle tentoonstellingen waren superinteractief, wat het allemaal echt heel interessant maakte. Buiten dat ik veel geleerd heb, heb ik tussen neus en lippen nog een vrouw met kinderen met behulp van mijn plattegrond herenigd met haar zoekgeraakte man en heb ik een hysterisch geworden chinees meisje met roze brilletje in het restaurant gekalmeerd toen haar vader even wegliep om servetjes te halen of zoiets. Ik zag haar per minuut al benauwder kijken en op een gegeven moment trilde haar lip en begon ze keihard 'daddy!!!daddy!!!' te gillen. Zo zielig! En ze zag er al zo sneu uit. Gelukkig ben ik gek op kinderen. Ze kunnen me niet hard genoeg gillen. Na het museum was ik wel echt supermoe geworden, had ongemerkt natuurlijk erg veel gelopen, dus ben ik maar naar mijn hostel (nu in de wijk 'Sheperd's Bush) teruggegaan. Even opladen, want morgen moet ik vroeg op om op de Hampton Court Flower Show Fiji te vertegenwoordigen. En daar moet hard bij gezongen en gedanst worden natuurlijk! Morgen weer verse avonturen, nu aan de Bangers and Mash! Eh...
Ookal stond er een flinke rij, het wachten werd aangenamer door het prachtige gebouw!
Nienke is having a 'gay old time'! (meer hierover later in deze post)
Je kan eigenlijk niet naar Londen gaat en dan geen bezoek brengen aan het 'British Museum', dus hees ik mijzelf vandaag maar weer eens in een metro om alles te weten te komen over de Grieken, Romeinen, Egyptenaren, Aziaten, Afrikanen en ander onguur gespuis uit het verleden. Nou, in de ochtend bracht ik eerst nog een bezoek aan het 'Dali Universe', maar dat bleek een ware aanfluiting te zijn. Er waren wel een aantal originele Dali's te vinden, die erg mooi waren, maar het merendeel van de tentoonstelling was een 'hommage aan..' en dus was het uiteindelijk niet helemaal wat ik ervan verwachtte. Nee, dan het British Museum!!! Daar kun je dus echt dagenlang zoek raken en dan nog niet alles hebben gezien. Ongelooflijk! Ik had alleen al voor de begane grond een dik uur nodig. Op een gegeven moment heb ik maar besloten door het museum te wandelen en onderweg gewoon veel naar links en rechts te kijken, want er was gewoon veel te veel te zien en te lezen. Ik ben uiteindelijk bijna vier uur gebleven en ik heb echt nog niet de helft goed bekeken. Prachtig hoor! Je kunt bij alle voorwerpen gewoon bovenop komen, van de Steen van Rosetta, het lichaam van Cleopatra tot de vieze sokken van Julius Caesar. Werkelijk alles hebben die gasten weten te conserveren! Na het museum had ik toch nog een beetje puf om te wandelen naar Convent Garden, waar altijd een leuke markt is. Onderweg kwam ik al een paar vreemde figuren in leer bekleed tegen, maar ik had nog niet veel in de gaten. Tot ik in de wijk 'Soho' aankwam. Groepen mannen gekleed in slechts een iets te strakke onderbroek liepen op hoge hakken door de straat, er hingen overal regenboog vlaggen en dames met korte haren en tuinbroeken (nou ja, eentje dan) liepen in een grote optocht naar een podium met stampende muziek.... Juist. Nienke bleek in London's eigen Gay Parade terecht gekomen. Pas toen ik dat doorhad zag ik overal bordjes met 'I'm Gay - Get Over It!'... Hihi.
Nu ben ik in het hostel, maar ik denk dat ik zo nog ff mijn leren broek aantrek en een rondje mee ga housen in de plaatselijke IT. Heb ik nou echt zin in!!
Cultureel verantwoorde beelden om deze post toch nog fatsoenlijk af te sluiten:
Hey Hey! Ik heb nog niet zoveel nieuws te melden, behalve dat ik gisteren een ontzettend gezellig avond had met de meiden die ik tijdens mijn reis door Aziƫ heb leren kennen. Helaas was niet iedereen erbij, maar toch hebben we genoten! Volgende keer in Amsterdam!
Nu ga ik verder met mijn sight-see weekendje... bye!
TIP VAN DE DAG
The Tattershall Castle Pub (op een boot!) UNDERGROUND: Halte Embankment (na uitgang, ga rechts)
Na een prima busrit van 2,5 uur ben ik woensdag eind van de middag aangekomen in Bristol. Daar heeft mijn 'gastgezin' (twee vrienden die ik in Fiji op het eiland heb leren kennen) ontzettend goed voor mij gezorgd. Het leek wel of ik in een hotel was aangekomen. Uitgebreide Mexicaanse maaltijd, eigen kamer met megagroot air-o-bed, verse handdoek. Niets ontbrak aan mijn geluk! Donderdag hebben we een huurauto gehaald en zijn we in -wederom- 2,5 uur helemaal naar het zuidwesten van het land gereden, waar we in Cornwall het Eden Project bezochten. Daar waren inmiddels ook de mannen van Team Fiji aanwezig en konden wij mooi als hun begeleiders gratis mee naar binnen. Maar daar bleef het niet bij. Buiten het feit dat de mannen gewoon altijd veel aandacht trekken in hun fleurige shirts en gitaren onder de arm, mochten we overal door de afbakeningen heen, ontmoetten we de mensen achter de schermen en kregen we een compleet verzorgde, gratis lunch. Helemaal top dus, het feit dat het ontzettend slecht weer was (zeker in vergelijking met de rest van Engeland, waar een hittegolf over het land trok), maakte dus helemaal niets uit. Gelukkig was het meeste ook te zien in twee enorm grote 'bollen' gemaakt van glas, waar ze het regenwoud en een mediterane biosfeer hadden nagebouwd. Vooral in het regenwoud voelde de mannen zich natuurlijk op hun gemak en maakten ze veel vrienden door bijna bij elke plant waar ze een lied over kenden, in gezang uit te barsten. Tegen het eind van de wandeling kregen ze de smaak zo te pakken dat ze er een hele show van maakten met klappen, opstaan en het roepen van 'bula' en 'welcome to fiji!'. Wij ons kapot gelachen natuurlijk.
Na het bezoek aan het park werden we uitgenodigd door James, een jongen die eerder op het eiland was en daar ook gewerkt heeft, om bij zijn wel heel speciale boerderij te komen eten. Dat sloegen we natuurlijk niet over! Zijn huis is eerder onderdeel geweest van een BBC serie, omdat hij ontzettend milieubewust leeft. Hij wekt met een waterrad zijn eigen stroom op, maakt compost van zijn etensresten, groeit zijn eigen fruit en groente, heeft een broeikas (ook zo'n leuke bubbel als bij eden) in de achtertuin waar hij allemaal experimenten doet, een windmolen, maakt van varkenspoep biogas en er lopen tientallen beesten in het rond voor eieren, vlees maar ook gewoon voor de gezelligheid (aan de kat met drie poten en twee windhonden zat ook niet veel vlees hihi). Het was er echt een klerezooi dus, maar zo ontzettend gaaf om te zien! Helaas kan ik er niets van op internet laten zien, vanwege zijn contract met de bbc, dus je moet maar ff op google zoeken of een keertje bij mij op de thee komen voor foto's en video.
Wat ik wel kan laten zien zijn de mannen in Eden, dus daar sluit ik maar mee af voordat ik zo weer in de bus stap richting Londen. Doeiiii!!
Omdat ik nu op de trein naar het centrum zit te wachten, kan ik jullie net zo goed nog even vertellen wat ik vanmorgen allemaal heb uitgevreten. Na een ietwat onrustig nachtje (de mensen van mijn kamer hadden besloten om 8 uur al met het licht uit op bed te gaan liggen en toen moest ik dus nog mijn tas inpakken - bijkomend dat er om twee uur 's nachts een discussie uitbrak omdat de kamer dubbelgeboekt bleek te zijn er een gast dus ineens geen bed bleek te hebben, oeps) ben ik toch redelijk vroeg opgestaan om precies om 10 uur voor de deur van de Royal Observatory te liggen. Die 0 graden lijn wilde ik namelijk ook wel een keer zonder Aziatische voeten fotograferen, en als je vroeg komt blijkt dus dat je gewoon praktisch in je eentje daar kunt staan. Daarna nog naar een aantal enorme telescopen kunnen kijken (ook in alle rust) en een bezoekje aan het planetarium gebracht. De shows begonnen pas om 1 uur, dus dat haalde ik niet (wilde ook nog naar het maritiem museum), maar alles wat tentoongesteld was, was ook al erg mooi! Bij het maritiem museum ben ik er bijna uitgeschopt omdat ik een foto van de jas van Nelson (inclusief gat in de shouder van de kogel die hij opving op Trafalgar Square een tijdje terug) wilde maken. Tja, scheen ergens een bordje te hebben gestaan, maar ik kan natuurlijk helemaal niet lezen. Lalalala.... Zoals alle maritieme museums over de wereld, was het een enorm gebouw met ontzettend veel interessante exposities. En zoals bijna alle musea in Engeland: ook ontzettend gratis!!! Nou, nu ga ik maar weer eens afronden, want anders mis ik de trein nog. Dat zou wel heel erg typisch Nienke zijn! Tot snel!!
Beiden gratis te bezoeken (de planetarium voorstellingen in de observatory kosten wel geld, elke dag vanaf 13:00) en slechts 10/15 minuten lopen vanaf het Greenwich treinstation.