Krookodil in... Europa

Reisverslagen Europa

2010-09-06T14:50:00.002+02:00

Op deze blog staan diverse reisverslagen van mij in Europa. In het archief (aan de rechterkant van deze pagina) kun je kiezen voor:

(P) Portugal jul/aug 2010
(UK) Engeland jun/jul 2009

Veel leesplezier!

~ Nienke

P - Porto III

2010-08-03T02:02:00.004+02:00

Wat doe je als je nog een paar uurtjes heb voordat je vlucht gaat? Dan ga je nog snel even een leuk gebouw bekijken. Zeker met een architectonisch verantwoord vriendje. Het leuke gebouw was het wereldberoemde (tot vandaag had ik er niet van gehoord, maar laat niemand dat verder maar horen) 'Casa da Musica' van architect Rem Koolhaas. Het is een enorm concertgebouw dat in 2005 opgeleverd werd (helaas voor Porto 4 jaar later dan gepland en dus niet meer als deel van het 'European Culture Capital'-project in 2001) en heeft ruim 100 miljoen euro gekost.
We hadden ontzettend graag een kijkje binnenin willen nemen, een rondleiding gedaan of op zijn minst wat in het restaurant op de bovenste verdieping gedronken, ware het niet dat dat vandaag helaas niet mogelijk bleek. Het gebouw was gesloten. Wat? Ja, dat dachten wij ook. En de reden waarom is zo mogelijk nog schokkender. Ze gebruiken het gebouw precies deze week voor de audities van Idols. Nee erger nog: Ídolos. We hebben heel even overwogen om ons gewoon in te schrijven en een poging te wagen, maar gelukkig won ons verstand het van het gevoel en hebben we de rest van de middag gewoon op het vliegveld doorgebracht, zoals het hoort op de laatste dag van je vakantie. Joeghee.

Meer dan dit werd het niet...

P - Porto II

2010-08-02T01:01:00.004+02:00

We begonnen de dag rustig met een drankje aan het strand in Gaja. Zo snel als we konden waren we weggegaan bij de camping, waar we onze barbecue doneerde aan de Nederlandse meisjes. Misschien hebben ze het dan wat warmer in de avond.
Na lekker opgewarmd te zijn in de zon reden we naar Porto en brachten we onze spullen naar het 'Wine Hostel', een klein, maar erg leuk hostel in het centrum van de stad. We konden niet gelijk onze kamer op, omdat onze voorgangers lekker aan het uitslapen waren, dus daar baalden we wel een beetje van. We lieten onze tassen achter en gingen door het verkennen van de stad, waar we gisteren al een beginnetje aan gemaakt hadden.
Een van de mooie plekken in de stad vonden we het station. Op zich is een station natuurlijk nooit heel boeiend, maar de aankomst/vertrekhal was prachtig versierd met tegels met daarop voorstellingen van diverse veldslagen geschilderd.
Ook het gedeelte van de stad aan de rivier bleek een gezellig plek om te wandelen. De plaatselijke kinderen vermaakten zich in de rivier, sprongen van de brug of beroofden de toeristen, de ouderen werkten in de kleine souvenirwinkeltjes of restaurantjes en wij testten diverse terrasjes uit en schreven kaarten naar huis.
We vermaakten ons de hele dag in de zon en terug in het hostel sprongen we op het bed en boenden we alle stof van de hele dag toerist spelen van ons af in onze eigen (jawel) badkamer. We gingen lekker uit eten (nou ja, bijna lekker dan, want de vis-puree die ik voorgeschoteld kreeg heb ik na enig aarzelen toch maar geruild voor een ander gerecht dat er wat gezelliger uitzag en smaakte) en dronken nog een biertje op een terrasje dat ergens in de steile straatjes van de stad verborgen lag. We gaan Portugal nog missen!

Porto!

P - Coimbra / Porto I

2010-08-01T00:00:00.005+02:00

De universiteit in Coimbra is een van oudste universiteiten van Europa. Al sinds de Romeinse tijd werd er in dit stadje al door diverse mannen met baarden behoorlijk geleerd gedaan tegen elkaar en tegenwoordig kun je hier zo ongeveer van alles leren, als je maar betaalt.
Het gebouw van de oude universiteit is prachtig (de nieuwe is niet veel anders dan een heel groot, grijs gebouw met kleine ramen, de letters 'Faculdade' op de gevel en een beeld van een oude Griek voor de ingang). Het oude gebouw strekt zich in de breedte uit over het enorme plein ervoor en is aangekleed met ijzeren balkon, een imposante entree en een zuilengalerij.
We wandelen nog wat door de stad, die eigenlijk uit twee delen bestaat: de 'onder-stad' en de 'boven-stad'. Het was een aardig plaatsje, maar onze kuiten waren het daar minder mee eens en dus zochten we na niet al te lange tijd onze auto weer op om door te reizen naar de laatste bestemming van onze vakantie: Porto.
In Porto slapen we de laatste nacht in een hostel, maar vandaag was het nog een laatste keer k(r)amperen. Het bleek niet eenvoudig een camping in Porto te vinden, op de plek waar de campinggids zei dat er een zou zijn lag alleen een park en de TomTom stuurde ons naar een blinde muur. Uiteindelijk hebben we ons geluk een stukje buiten Porto gezocht en vonden we met puur geluk in stadsdeel Gaja een camping aan zee. De camping bleek jammer genoeg wel gerund te worden door een echtpaar die bezoek van niet-Portugezen maar lastig vonden. De man sprak geen woord Engels en deed daar ook geen enkele poging toe, de vrouw hielp eerst vier personen die na ons pas de receptie binnenkwamen en begon toen met een zucht aan het inchecken. Daarna hebben we een kwartier voor de ingang staan wachten, omdat de man kennelijk vergeten was dat hij ons naar onze plek zou wijzen en in plaats daarvan gezellig was gaan kaarten bij een van de enorme stacaravans op het terrein. Toen we eindelijk het park op konden bleek onze plek helemaal weggestopt achteraan het terrein te zijn, op een strookje gras met uitzicht op de achterkant van een serie caravans. Terwijl we onze spullen uit de auto (die niet in de buurt van de tent kon komen) haalden, werden we gadegeslagen door een aantal complete families die aan hun plastic tuinmeubels en midden op de weg bezig waren te barbecueën.
De enige lol die we aan deze camping konden ontdekken waren twee kleine, Nederlandse meisjes die een stukje op de strook gras verder bezig waren hun tent op te zetten. Kennelijk hadden ze de tent van een grotere broer geleend die met dat ding alleen naar Lowlands ging, want ze hadden er niet aan gedacht de inhoud van de tas te checken op compleetheid. Of ze moeten zich afgevraagd hebben waar die tweede tent in hun tas toch voor geweest zou zijn. Wij gaan ervan uit dat ze een vrij natte, koude nacht gehad moeten hebben zonder hun buitentent. Maar grappig was het wel.
Zo snel als we konden gingen we weer weg van de camping en reden we Porto in. We vonden gelukkig een parkeergarage en wandelden van daaruit zo het centrum in. Porto bleek al snel een gezellige stad te zijn en na een beetje rondkijken vanaf een grote heuvel met uitzicht over de hele stad, besloten we dat het tijd werd om boodschappen voor onze laatste keer barbecueën te doen. We wisten alleen niet dat, zelfs in de enorme mall waar we terecht kwamen, alle winkels op zondag daar open waren behalve de supermarkt (tot 13:00) en dus eindigden we bij een Braziliaans restaurant op de bovenste verdieping van het gebouw. Daar aten we de zogenaamde 'rotisseria', een lopend buffet waarbij je kunt blijven zitten. Obers komen langs je tafel met enorme vleesspiezen, leggen uit wat het is (in het Portugees, dus het had van alles kunnen zijn, maarja…) en je kunt dan zeggen of je het wel of niet wilt. Wij wilden natuurlijk alles proeven en pasten aan het eind van de avond nog maar met moeite in ons kleine autootje terug naar de camping. Daar sliepen we onze laatste nacht op een luchtbedje en droomden wij al van een bed waar we niet met de voeten en hoofd tegen de buitenkant van het tentdoek aan zouden drukken. Geluk zit soms in hele kleine dingen.

Oud & nieuw in Coimbra

P - Conimbriga / Coimbra

2010-07-31T23:23:00.005+02:00

Conimbriga was een aangename verrassing. Zeker voor een plaats die vrijwel nergens op de kaart staat aangegeven en die zelfs de TomTom niet kent! In de reisgids had ik gelezen dat hier een Romeinse archeologische opgraving te bezichtigen was, maar het was nog een hele toer om het daadwerkelijk te vinden. We kwamen een beetje laat aan en hadden niet alle tijd van de wereld, maar gelukkig genoeg tijd om te genieten van de prachtige mozaïeken, overblijfselen van (bad)huizen, sportcomplexen en stadsmuren. Er was een hoop te zien en zeker als je bedenkt dat het merendeel van de Romeinse nederzetting nog onder de grond ligt!
In het nabijgelegen Coimbra zochten we een camping, wat ook een uitdaging bleek. Bij de receptie moesten we een tijdje wachten, omdat er een Italiaan aan de balie stond die geen woord in welke andere taal dan Italiaans dan ook verstond. Het was erg komisch om te zien hoe het meisje van de receptie bijna wanhopig werd: ze sprak vijf talen, maar kon zich toch niet verstaanbaar maken aan deze man. Toen hij op een gegeven moment een half woord verstond en hij kennelijk toch ongeveer het antwoord op zijn vraag had begrepen, konden wij niets anders doen dan samen met het meisje van de receptie even een diepe zucht slaken en applaudiseren. We zouden toch nog vandaag onze tent kunnen opzetten. Evviva!

Opgravingen in Conimbriga

P - Lissabon III

2010-07-30T22:22:00.005+02:00

We stapten vandaag uit op halte Bélem, om meer van dit zuidelijk gelegen gedeelte van Lissabon te bekijken. Ons eerste bezoek vandaag was aan het Mosteiro dos Jerónimos, een klooster dat gebouwd schijnt te zijn als dank voor de geslaagde Indiëreis van ontdekkingsreiziger Vasco da Gama. Het gebouw ziet er aan de buitenkant uit als een suikertaart, met honderden versieringen en overdreven poorten en raamkozijnen.
We moesten even in de rij, omdat het klooster een populaire bezienswaardigheid is, maar eenmaal binnen viel de drukte reuze mee. In het klooster zelf maakten we er een sport van om rare versieringen te ontdekken, zo vonden we twee draakjes die elkaar in de staart beten, het schip van Vasco zelf, een phoenix die door een of ander monster opgevreten werd en een klein chinees mannetje met een punthoedje. Vast de buurman van de architect of zo.
Aan het klooster zal een enorme kathedraal vast, waar we van bovenaf op konden kijken. Indrukwekkend, en ik houd niet eens van kerken.
Tweede stop van de dag was de Torre de Bélem, een bouwwerk dat werd opgericht als een ceremoniële toegangsweg tot Lissabon en tegelijk deel uitmaakte van een verdedigingssysteem van de Taag en het nabijgelegen klooster. Leuk is te weten dat de toren oorspronkelijk op een klein eilandje in het midden van de Taag stond, maar toen na de grote aardbeving in 1755 de loop van de rivier gewijzigd werd en het bouwwerk nu vrijwel 'aangemeerd' aan de oever ligt. Binnenin beklommen we de vier verdiepingen van de toren en hadden we weer een mooi uitzicht over de rivier, de enorme, rode toegangsbrug naar Lissabon en meneer Christus op zijn sokkel.
Daarna wilden we door naar de oostkant van de stad. Het bleek voordeliger een dagkaart voor het openbaar vervoer te kopen, omdat je daarmee zowel in de bus, de metro als de tram kunt. We moesten even zoeken naar het verkooppunt van die dingen, maar werden uiteindelijk naar een klein postkantoortje verwezen. Een supervriendelijk meisje achter de balie legde geduldig alles uit en gaf ons ook nog een halve toeristische infotoer door Lissabon. Kijk beste dames, heren Portugezen: zo kan het dus ook!
Met een klein trammetje en wat haltes met de metro maakten we een laatste stop bij halte Gare do Oriënte. Dit station staat in het moderne gebied Parque das Nações in het noordoosten van Lissabon. Het station is ontworpen door de architect Santiago Calatrava en werd geopend in 1998, ter ere van Expo '98. Met een man die bijna afgestudeerd architect is, konden we deze bezienswaardigheid natuurlijk niet overslaan.

Mosteiro dos Jerónimos

Torre de Bélem

P - Lissabon II

2010-07-29T21:21:00.007+02:00

Het was even zoeken naar de bus die ons het centrum van Lissabon in zou rijden, maar toen we bus 714 eindelijk gevonden hadden waren we er binnen no-time. We stapten uit op het Praça do Comércio en liepen daar gelijk tegen een gratis en erg leuk tentoonstellinkje over de ontwikkeling van het toerisme in Portugal aan.

We staken het enorme plein over om in een zijstraat even een drankje te doen. Ons eerste doel was het bezoeken van Castelo de São Jorge, een kasteel dat op de hoogste heuvel van de stad ligt (waar wij overigens pas achter kwamen nadat we een erg lange voetreis omhoog gemaakt hadden: zucht, steun, hijg...). Vlak voor we het kasteel ingingen raakten we in gesprek met een slinkse Senegalees, die ons eerst oerlelijke armbandjes als cadeau aanbood en vervolgens brutaal om geld vroeg. Wij gaan ervan uit dat onze levens vanaf nu onder een duistere Afrikaanse vloek staan, maar dat moet dan maar. Hoe dan ook, het uitzicht over de stad was in ieder geval prachtig.
Via een nogal omslachtige wandeling naar de voet van de heuvel (iets waar we deze vakantie erg goed in blijken te zijn: via duistere straten en achterbuurten onze weg proberen te vinden), kwamen we uit op een tweetal prachtige pleinen die ons naar de metro leidden. We hadden van een mannetje op de camping te horen gekregen waar de leukste buurt om te eten was, maar toen we daar met de metro aankwamen bleek er buiten twee kleine zaakjes verder niets meer te zijn en hebben we maar weer een voetreis terug naar het Praça do Comércio gemaakt. Tegen de tijd dat we daar aankwamen hadden we zo'n honger dat we alles prima vonden en zochten we een plaatsje op een terras waar we gelijk gewaarschuwd werden voor zakkenrollers en tasjesdieven. Gezellig. Het eten bleek gelukkig erg lekker en goed geprijsd, dus we hadden niets te klagen. We klagen trouwens over het algemeen niet zo snel hoor. Buiten dat het ook hier nog best behoorlijk warm is. Maar dat zal dan wel weer aan ons liggen.

Praça do Comércio

Sé (kathedraal)

Castelo de São Jorge

P - Megalietentocht / Lissabon

2010-07-28T20:20:00.005+02:00

De ochtend stond vandaag in het teken van 'megalieten'. Je kent ze wel als je ze ziet: van die enorme, door waarschijnlijk een reus vergeten stenen knikkers die op mysterieuze wijze hier en daar in het landschap zijn achtergebleven. Volgens de bordjes is de 'cromlech van Almendres' (95 ellipsvormige stenen) vermoedelijk een zonnetempel geweest en is de formatie meer dan 7000 jaar oud. In de hele regio zijn er gehouwen stenen, dolmens (neolitische graven), menhirs (rechtopstaande losse stenen) en grotten met schilderingen te vinden.
Van de oudheid was het hierna door naar de moderne wereld, want later op de dag reden we Lissabon binnen. We werden welkom geheten door 'Christo Rei', het enorme Jesus-beeld met gespreide armen, dat in rechte lijn staat met zijn grote voorbeeld 'O Cristo Redentor' in Rio de Janeiro.
Na het opzetten van ons tentje op een prachtige camping tussen de dennenbomen met bijbehorende eekhoorns en krekels, hebben we ons uitgeleefd op onze nieuwe barbecue. Eerst het halve bos ontdaan van dennennaalden natuurlijk, want we wilden het niet op ons geweten hebben Lissabon van de kaart te vegen met een oncontroleerbare brand. Daarna de spiesjes erop, slaatje erbij, broodje happen, biertje hier, wijntje daar... Ondanks dat de rust een klein beetje verstoord werd door een twintigtal Belgische padvinders, hadden wij toch maar mooi een erg fijne avond.

Megalieten en Menhirs

Christo Rei (met z'n armen opzij...)

P - Beja / Evora

2010-07-27T19:19:00.004+02:00

Vandaag een tripje het binnenland in. Ook in Beja is het, verrassend genoeg, heet (jaja, we weten dat jullie dat nu wel weten). Maar er was een wel een mooi kasteel met schaduw. We ploften neer onder de kasteelmuur en deden ons tegoed aan een fijn lunch. Na de lunch probeerden we om de kasteelmuur heen te lopen, maar na elke bocht blijkt de muur gewoon vrolijk verder te lopen, geen beginnen aan dus. Via de andere kant kwamen we al snel genoeg bij de poort aan en kregen we in het bezoekerscentrum uitgebreid informatie over de cultuurhistorische schatten die Beja rijk is. Jammer dat ze in de 13e eeuw geen airco hadden.
In het 'Real Moseiro de Nossa Senhora da Conceição', ofwel het koninklijk klooster van Onze Lieve Vrouw van de Conceptie (voor vrienden Connie), werden we 'welkom' geheten op de typisch Portugese manier die we de afgelopen dagen vaker gezien hebben: een halfkwade blik van de mevrouw achter de balie (waarschijnlijk omdat we op een tijdstip binnenkwamen waarop zij liever met haar hoofd in een emmer ijs was gaan zitten in plaats van ons te helpen), gevolgd door een zucht toen ze hoorde dat we toch echt even de plaatselijke cultuur wilden bezichtigen. De eerste meters dat we voet in het kerkgedeelte zetten, deed ze nog een beetje haar best om ons op de voet te volgen om te kijken of we niet ergens een stukje van de met goud bedekte muren af zouden breken, maar al snel gaf ze haar act op en greep ze een stapel folders waarmee ze zichzelf wild wapperend en zuchtend achter de balie ging zitten afkoelen.
Het klooster was overal versierd met prachtige mozaïeken, tegels en schilderijen uit verschillende tijden. De Romeinse invloeden waren naast de Arabische invloeden sterk aanwezig, iets dat we in de kleine dorpjes ook al veel zagen.

Bij onze volgende stop (de ommuurde stad Évora), waren de Romeinse invloeden ook nog goed te zien. De overblijfselen van een Romeinse tempel staan bovenop een heuvel, vanaf waar we een prachtig uitzicht op de ondergaande zon boven de oude stad hadden.
Évora bleek daarbij ook het centrum te zijn voor producten zoals kurk en we waren dan ook niet verrast toen we winkels vol met kurk-producten tegenkwamen. Als je dacht dat er alleen kurk in de hals van je wijnfles en op je prikbord voorkomt, heb je het mis. We weten nu dat je van kurk ook tassen, schoenen, ansichtkaarten en zelfs basketbalpetjes kunt maken. Handig, niet?
Het eten was deze avond iets minder idyllisch. Bij restaurant 'Mr. Pickwick' gaven ze een geheel nieuwe invulling aan het begrip 'less is more': we krijgen een bord met een stuk vlees, heel veel jus en drie gebakken aardappeltjes. We besluiten op de camping (waar we trouwens een van de weinige kampeerders blijken...) een minibarbecue te kopen en daar de volgende dagen meer succes mee te hebben. Zal ze leren.

Beja

Evora

P - Cabo de São Vicente / Aljezur / Vila Nova de Milfontes

2010-07-26T18:18:00.002+02:00

Na een ontbijtje van spotgoedkope broodjes met een sapje gingen we op weg naar de westkust van Portugal. Onze eerste stop (na een tussenstop bij een prachtig afgelegen strandje beneden aan een klif) was Cabo de São Vicente, de kaap waarvan men in de middeleeuwen nog dacht dat het het einde van de wereld was. Tegenwoordig is het een über-toeristische trekpleister, met onder andere een hotdogstand die adverteert met 'de laatste braadworst tot Brazilië' en een terrasje dat op het moment dat wij er gingen zitten volstroomde met Nederlanders. Niet te lang blijven dus.

Tegen de tijd dat we in het plaatsje Aljezur aankwamen was het weer 'ridiculous-hot-o-clock', dus hebben we de klim naar het plaatselijke kasteel overgeslagen en hebben we onze tanden in een hamburger gezet bij een leuk klein cafeetje. Daar hadden we nog net de kracht voor.
Met weer genoeg energie voor de laatste etappe van vandaag, reden we door naar Vila Nova de Milfontes, wat volgens onze reisbijbel 'een van de mooiste plaatsjes aan de Portugese westkust' zou zijn. En mooi was het. De camping lag een flinke stap van het strand af, maar dan had je ook wel wat. De zee en het strand lag lager gelegen dan de weg, dus je had prachtig uitzicht over de hele baai. Bij het betreden van het water kregen wij allebei spontaan een hartklap van de kou, maar ook dat mocht de pret niet drukken. Wij gingen leggen en kwamen voorlopig niet meer van ons gat.
's Avonds zijn we alleen nog op zoek gegaan naar iets te eten, dat we (na lang zoeken, maar dan vind je meestal de beste plekken) vonden in een super schattig restaurantje aan een pleintje aan de zeekant. (voor wie het wil proberen te vinden, succes!)
Van buiten leek het of je bij iemand naar binnen stapte… en, eh... dat was ook zo. Een oud stel had kennelijk het achterste deel van hun huis omgebouwd tot restaurant, met schattige houten meubels die allemaal scheef waren omdat het gebouw op een helling stond, een boom die dwars door het dak heen groeide en broodmandjes met door oma zelf gehaakte servetten erin. We bestelden allebei een spies (ik met vlees en Nick met vis, nou, vooral inktvis eigenlijk) en kregen die prachtig verticaal geserveerd aan een grote haak met daaronder een bakje salade, saus en frietjes. We hebben genoten en konden ons nog net inhouden opa en oma aan te bieden om te helpen met de afwas, we wilden de vakantiestemming natuurlijk niet overdrijven.

Beetje geheim strand

End of the World…?

P - Alte / Lagos

2010-07-25T17:17:00.005+02:00

Ook vandaag waren we er weer ingestonken en dus stonden wij tegen een uur of twaalf in een plakkerig, bergachtig, benauwd dorp met smalle straten naar een paar oude gebouwen te kijken terwijl we smolten van de hitte. Hoe krijgen we het toch voor elkaar.

Alte is inderdaad een betoverend wit dorpje, maar het was gewoon echt te heet, meneer Capitool! De plaatselijke supermarkt had nog net twee broodjes liggen en in onze koeltas vonden we nog wat ham en een poging tot kaas, dus aten we onder een boompje in de schaduw onze lunch en vervolgden we gauw weer onze weg.
Een uur later reden we Lagos binnen. Lagos is een bruisende plek (zeker vergeleken met Alte, waar het wildste point of interest een winkeltje volgestouwd met keramiek was). Nee, Lagos heeft een prachtige boulevard, een strand, een enorme baai, een historisch centrum met poorten en muren en alles. Op onze stadscamping, waar we bij toeval langsreden, bleek het alleen wel al snel duidelijk: Lagos is het Llorret van Portugal. Het terrein stond vol met jongeren, we kregen foute blauwe polsbandjes om en hadden nog geen tien stappen door de stadspoort gezet of we werden gelijk omver geflyerd voor surflessen en shots in foute kroegen.
's Avonds was het een drukte van jewelste in de stad met veel straatacts en gezellige terrasjes. We vonden een leuk restaurantje met uitzicht op zee en aten net genoeg kalkoen en steak, zodat er nog een flink ijsje van de plaatselijke gelatino in paste. Hard werken toch, dat vakantievieren. We zijn van schrik vergeten foto's van Lagos te maken…

Alte

P - Tavira / Olhão / Faro

2010-07-24T16:16:00.004+02:00

Zuid Portugal is heet. Dat hadden we van tevoren wel een beetje bedacht, maar het is toch altijd net even heter dan je je bij het inpakken van de koffer kon voorstellen. Daarom ben ik op reis gegaan met drie vesten en vier leggings en ligt mijn korte broek thuis in de kast.
Naast dat het heet is en ik een totaal rampzalige kledingkeus gemaakt heb, hebben we ook het ritme van reizen door de Algarve nog niet helemaal te pakken. Daardoor denken we nog steeds dat we het bezoeken van een klein, op een berg gelegen stadje het beste om twaalf uur 's middags kunnen doen. Tja. Tavira bleek inderdaad, zoals de Capitoolgids ons vertelde, een mooie historische stad met prachtig uitzicht vanaf het moorse kasteel op de heuvel. Maar erg lang zijn we niet gebleven, anders waren we waarschijnlijk ter plekke verdampt.
Na een korte wandeling reden we door naar de camping in Olhão, waar we ons gelijk in het zwembad lieten zakken. Pas toen we er zeker van waren dat het veilig was om op te staan en inspanning te leveren, deden we een poging de tentharingen daadwerkelijk in de rotsachtige grond te krijgen. Ach, eigenlijk vind ik kromme tentpennen ook veel mooier.

In de avond brachten we een bezoekje aan Faro, een mooi vissersdorpje met een oud centrum. Het restaurant waar we besloten te eten was kennelijk erg populair, want de obers bleven maar tafels van binnen halen en het terras breidde zich als het universum in alle richtingen van het plein uit. We bestelden cataplana, een populair gerecht dat bereidt wordt in een speciale koperen pan (met deksel eraan vast, net als bij een schelp) en bestaat uit aardappel, vis en groente. Heerlijk! Nadat we genoeg gegeten hadden, liepen we nog even door het oudste, ommuurde gedeelte van de stad. Bij de kerk was een koor aan het zingen, op het plein stonden sinaasappelbomen en door de warme verlichting zag de stad er prachtig uit. We waren, ondanks de jeuk van onze muggenbulten, in prima stemming en sloten ons op de camping zelfs, geheel tegen onze principes in, aan bij de plaatselijke live-band en dansende campinggasten voordat we ons tentje weer opzochten. Het is hier fan-tas-tisch!

Tavira

Faro

Cataplana

P - Monte Gordo

2010-07-23T15:15:00.002+02:00

Vliegen met Ryanair is te vergelijken met reizen per bus. Je koopt een kaartje, laat dat zien bij het instappen (nadat 7 mensen zijn voorgedrongen) en je zit de hele weg ongemakkelijk dicht op elkaar tot je eindelijk op je bestemming bent. Verschil is dat reizen naar Faro in Portugal met de bus bijna 24 uur duurt en we met het vliegtuig binnen 3 uur in de zon stonden. Na het ophalen van de huurauto (jaja, we gaan roadtrippen!) en een ritje van drie kwartier reden we onze eerste bestemming van de vakantie binnen: het vlak aan de Spaanse grens liggende Monte Gordo.

Met een beetje geluk reden we gelijk tegen de camping aan en bleek er genoeg plek. De camping was duidelijk een vaste standplaats voor een heleboel Portugezen, die er werkelijk alles aan gedaan hebben om zich er thuis te voelen: schommelbanken, vaste bloembakken, koelkasten en complete televisieantennes, alles om complete gezinnen de zomer door te helpen. Wij namen genoegen met het neerknallen van de tent, het oppompen van het luchtbed, gevolgd door een korte wandeling naar zee waar een biertje en wat sangria ons wel verdiend leek.

In het dorpje zelf konden wij vooral Portugezen en Spanjaarden ontdekken, die we uitgebreid vanaf het terras bekeken hebben toen ze allemaal roodverbrand aan het eind van de middag in optocht terugkwamen van het strand. Dit bleek kennelijk ook een cue voor de duizenden muggen die zich vanuit het niets op de menigte stortten. We maakten dat we als een gek zo snel terug op de camping kwamen om lange broeken aan te trekken, maar toen was het al te laat. Onder de rode, jeukende bulten zijn we tegen half tien toch maar op zoek naar een pizza gegaan, al hadden we op dat moment eigenlijk meer zin in een bad met azijn… de vakantie kan beginnen!

UK - Hampton Court Palace Flower Show II

2009-07-18T18:18:00.003+02:00

Inmiddels ben ik weer thuis, maar de laatste week op de Hampton Court Flower Show was een week van veel gelach, gedans, weerzien van oude bekenden (en familie!), een heleboel planten en bloemen en zelfs rollende camera's. Zo was ik in het programma 'Gardener's World' op de BBC2 maarliefst een volledige .15 seconden te zien, maar zal ik komend jaar ook te zien zijn in een programma van de National Geographic die een follow-up story doen over de tv-serie 'Paradise or Bust', die twee jaar geleden over het Tribewanted project op de BBC vertoond is. Daar krijgen we gelukkig meer tijd dan een magere twee minuten, dus tegen die tijd kun je zeker een berichtje daarover op krookodil.blogspot.com verwachten!

Alle foto's van de afgelopen dagen zijn te zien op mijn FLICKR account.

Bedankt voor het lezen weer en tot de volgende reis dan maar!

UK - Hampton Court Palace Flower Show

2009-07-07T12:53:00.006+02:00

En toen was dan eindelijk de dag van de Flower Show aangebroken. De reden waarom ik de trip naar Engeland aflegde. Hadden we aflopen week nog een bloedhitte, vandaag was dat helaas over en gierde de wind je om de oren en kletterde de regen in je nek.
De show is een soort libelle zomerweek, maar dan voor de tuinliefhebber. Je kunt er werkelijk alle soort planten en bloemen, tuinmeubels, huisjes, vijvers en weet ik wat vinden. Engelsen zijn wel redelijk gek op tuinen wist is, maar hier konden ze er echt wat van! Als onderdeel van Tourism Fiji, stonden wij samen met nog een bedrijfje dat badproducten uit Fiji maakt verdeeld over drie traditionele huisjes, die de afgelopen week door de jongens zelf gebouwd zijn. Er was een speciale designer ingehuurd om de tuin er omheen te ontwerpen en het geheel zag er dan ook echt spectatulair uit!
Helaas was het weer superslecht in het begin, dus erg veel volk was er niet op de been, maar hier en daar konden we wat groepjes schoolkinderen rondleiden en werden er wat pers-interviews gehouden. De mannen worden nog beroemd!

In de avond was er een speciale gala-avond georganiseerd, waar ik ter plekke voor werd uitgenodigd. Ik maakte me een beetje zorgen om mijn under-dressing (spijkerbroek), maar omdat het zo blubberig was lachte ik me achteraf alleen maar rot omdat iedereen met haar hakken in het gras bleef steken en alle witte broeken onder de modder kwamen. gheghe. Gelukkig was het regenen gestopt en kwam er zelfs nog een beetje zon door, voordat het donker werd en we naar het vuurwerk gingen kijken!!
De mannen gaven in de avond een spectaculaire show weg, waarvan ze die ochtend pas gehoord hadden dat ze het moesten doen. Zang en veel dans, prachtige kleding en veel, veel lachen. Ik ga nu de film monteren, dus die hoop ik hier snel op te zetten.

Moce!

Alle foto's hier: http://www.flickr.com/photos/nienkestravels/sets/72157620954397691/

UK - National History Museum

2009-07-05T17:51:00.006+02:00

Van het maken van een fatsoenlijke maaltijd of het klussen in huis heeft de gemiddelde Engelsman geen kaas gegeten, maar als het om musea gaat lopen ze ver, ver vooruit op de rest van de mensheid. Nou vond ik het British Museum van gisteren al bijzonder goed geslaagd, vandaag heb ik dat nog even overtroffen met het History Museum. Deze keer niet de Egyptenaren of de Grieken, maar alles wat daarvoor kwam: dino's, dodo's en dodelijke aardverschuivingen.
Alleen al over het dinosaurus gedeelte deed ik een dik uur, toen moest ik nog de zeebeesten, landbeesten en luchtbeesten af.. verder was er een heel gedeelte over vulkanen en aardbevingen, hadden ze een collectie mineralen en gesteentes waar je U tegen zegt, kun je er alles over het menselijk lichaam leren (zo weet ik nu dat ik niet kleurenblind ben, maar dat ik wel het geheugen van een goudvis in een iets te kleine kom heb, ach ja, niet geheel verrassend...) en ook had meneer Darwin zijn eigen hoekje met aapies en aanverwanten. Vrijwel alle tentoonstellingen waren superinteractief, wat het allemaal echt heel interessant maakte.
Buiten dat ik veel geleerd heb, heb ik tussen neus en lippen nog een vrouw met kinderen met behulp van mijn plattegrond herenigd met haar zoekgeraakte man en heb ik een hysterisch geworden chinees meisje met roze brilletje in het restaurant gekalmeerd toen haar vader even wegliep om servetjes te halen of zoiets. Ik zag haar per minuut al benauwder kijken en op een gegeven moment trilde haar lip en begon ze keihard 'daddy!!!daddy!!!' te gillen. Zo zielig! En ze zag er al zo sneu uit. Gelukkig ben ik gek op kinderen. Ze kunnen me niet hard genoeg gillen.
Na het museum was ik wel echt supermoe geworden, had ongemerkt natuurlijk erg veel gelopen, dus ben ik maar naar mijn hostel (nu in de wijk 'Sheperd's Bush) teruggegaan. Even opladen, want morgen moet ik vroeg op om op de Hampton Court Flower Show Fiji te vertegenwoordigen. En daar moet hard bij gezongen en gedanst worden natuurlijk!
Morgen weer verse avonturen, nu aan de Bangers and Mash! Eh...

Ookal stond er een flinke rij, het wachten werd aangenamer door het prachtige gebouw!

Oude en nieuwe beesten

(meer foto's Op FLICKR!)

TIP VAN DE DAG

National History Museum
http://www.nhm.ac.uk/
Underground: Halte South Kensington

Gratis entree (eten is er wel duur)

UK - British Museum

2009-07-04T21:38:00.006+02:00

Nienke is having a 'gay old time'!
(meer hierover later in deze post)

Je kan eigenlijk niet naar Londen gaat en dan geen bezoek brengen aan het 'British Museum', dus hees ik mijzelf vandaag maar weer eens in een metro om alles te weten te komen over de Grieken, Romeinen, Egyptenaren, Aziaten, Afrikanen en ander onguur gespuis uit het verleden.
Nou, in de ochtend bracht ik eerst nog een bezoek aan het 'Dali Universe', maar dat bleek een ware aanfluiting te zijn. Er waren wel een aantal originele Dali's te vinden, die erg mooi waren, maar het merendeel van de tentoonstelling was een 'hommage aan..' en dus was het uiteindelijk niet helemaal wat ik ervan verwachtte. Nee, dan het British Museum!!! Daar kun je dus echt dagenlang zoek raken en dan nog niet alles hebben gezien. Ongelooflijk! Ik had alleen al voor de begane grond een dik uur nodig. Op een gegeven moment heb ik maar besloten door het museum te wandelen en onderweg gewoon veel naar links en rechts te kijken, want er was gewoon veel te veel te zien en te lezen. Ik ben uiteindelijk bijna vier uur gebleven en ik heb echt nog niet de helft goed bekeken. Prachtig hoor! Je kunt bij alle voorwerpen gewoon bovenop komen, van de Steen van Rosetta, het lichaam van Cleopatra tot de vieze sokken van Julius Caesar. Werkelijk alles hebben die gasten weten te conserveren!
Na het museum had ik toch nog een beetje puf om te wandelen naar Convent Garden, waar altijd een leuke markt is. Onderweg kwam ik al een paar vreemde figuren in leer bekleed tegen, maar ik had nog niet veel in de gaten. Tot ik in de wijk 'Soho' aankwam. Groepen mannen gekleed in slechts een iets te strakke onderbroek liepen op hoge hakken door de straat, er hingen overal regenboog vlaggen en dames met korte haren en tuinbroeken (nou ja, eentje dan) liepen in een grote optocht naar een podium met stampende muziek.... Juist. Nienke bleek in London's eigen Gay Parade terecht gekomen. Pas toen ik dat doorhad zag ik overal bordjes met 'I'm Gay - Get Over It!'... Hihi.

Nu ben ik in het hostel, maar ik denk dat ik zo nog ff mijn leren broek aantrek en een rondje mee ga housen in de plaatselijke IT. Heb ik nou echt zin in!!

Cultureel verantwoorde beelden om deze post toch nog fatsoenlijk af te sluiten:

van Ramses tot Afrodite, ze waren er allemaal!

Niks geen simpel eikenhouten kissie in die tijd!

TIP VAN DE DAG

British Museum
http://www.britishmuseum.org

Underground: Halte Tottenham Court Road
Gratis Entree!

UK - Night Out in Londen

2009-07-04T10:43:00.005+02:00

Hey Hey!
Ik heb nog niet zoveel nieuws te melden, behalve dat ik gisteren een ontzettend gezellig avond had met de meiden die ik tijdens mijn reis door Azië heb leren kennen. Helaas was niet iedereen erbij, maar toch hebben we genoten! Volgende keer in Amsterdam!

Nu ga ik verder met mijn sight-see weekendje... bye!

TIP VAN DE DAG

The Tattershall Castle Pub (op een boot!)
UNDERGROUND: Halte Embankment (na uitgang, ga rechts)

UK - The Eden Project - Cornwall

2009-07-03T10:05:00.008+02:00

VIDEO!!!

Na een prima busrit van 2,5 uur ben ik woensdag eind van de middag aangekomen in Bristol. Daar heeft mijn 'gastgezin' (twee vrienden die ik in Fiji op het eiland heb leren kennen) ontzettend goed voor mij gezorgd. Het leek wel of ik in een hotel was aangekomen. Uitgebreide Mexicaanse maaltijd, eigen kamer met megagroot air-o-bed, verse handdoek. Niets ontbrak aan mijn geluk!
Donderdag hebben we een huurauto gehaald en zijn we in -wederom- 2,5 uur helemaal naar het zuidwesten van het land gereden, waar we in Cornwall het Eden Project bezochten. Daar waren inmiddels ook de mannen van Team Fiji aanwezig en konden wij mooi als hun begeleiders gratis mee naar binnen. Maar daar bleef het niet bij. Buiten het feit dat de mannen gewoon altijd veel aandacht trekken in hun fleurige shirts en gitaren onder de arm, mochten we overal door de afbakeningen heen, ontmoetten we de mensen achter de schermen en kregen we een compleet verzorgde, gratis lunch. Helemaal top dus, het feit dat het ontzettend slecht weer was (zeker in vergelijking met de rest van Engeland, waar een hittegolf over het land trok), maakte dus helemaal niets uit. Gelukkig was het meeste ook te zien in twee enorm grote 'bollen' gemaakt van glas, waar ze het regenwoud en een mediterane biosfeer hadden nagebouwd. Vooral in het regenwoud voelde de mannen zich natuurlijk op hun gemak en maakten ze veel vrienden door bijna bij elke plant waar ze een lied over kenden, in gezang uit te barsten. Tegen het eind van de wandeling kregen ze de smaak zo te pakken dat ze er een hele show van maakten met klappen, opstaan en het roepen van 'bula' en 'welcome to fiji!'. Wij ons kapot gelachen natuurlijk.

Na het bezoek aan het park werden we uitgenodigd door James, een jongen die eerder op het eiland was en daar ook gewerkt heeft, om bij zijn wel heel speciale boerderij te komen eten. Dat sloegen we natuurlijk niet over! Zijn huis is eerder onderdeel geweest van een BBC serie, omdat hij ontzettend milieubewust leeft. Hij wekt met een waterrad zijn eigen stroom op, maakt compost van zijn etensresten, groeit zijn eigen fruit en groente, heeft een broeikas (ook zo'n leuke bubbel als bij eden) in de achtertuin waar hij allemaal experimenten doet, een windmolen, maakt van varkenspoep biogas en er lopen tientallen beesten in het rond voor eieren, vlees maar ook gewoon voor de gezelligheid (aan de kat met drie poten en twee windhonden zat ook niet veel vlees hihi). Het was er echt een klerezooi dus, maar zo ontzettend gaaf om te zien! Helaas kan ik er niets van op internet laten zien, vanwege zijn contract met de bbc, dus je moet maar ff op google zoeken of een keertje bij mij op de thee komen voor foto's en video.

Wat ik wel kan laten zien zijn de mannen in Eden, dus daar sluit ik maar mee af voordat ik zo weer in de bus stap richting Londen. Doeiiii!!

De band zit klaar!

Tuinman Leavi vindt het allemaal geweldig...

Die kennen we!

Behind The Scenes :)

Me & Tevita

TIP VAN DE DAG

The Eden Project, Cornwall
http://www.edenproject.com/

UK - Greenwich Part II

2009-07-01T13:52:00.005+02:00

Omdat ik nu op de trein naar het centrum zit te wachten, kan ik jullie net zo goed nog even vertellen wat ik vanmorgen allemaal heb uitgevreten. Na een ietwat onrustig nachtje (de mensen van mijn kamer hadden besloten om 8 uur al met het licht uit op bed te gaan liggen en toen moest ik dus nog mijn tas inpakken - bijkomend dat er om twee uur 's nachts een discussie uitbrak omdat de kamer dubbelgeboekt bleek te zijn er een gast dus ineens geen bed bleek te hebben, oeps) ben ik toch redelijk vroeg opgestaan om precies om 10 uur voor de deur van de Royal Observatory te liggen. Die 0 graden lijn wilde ik namelijk ook wel een keer zonder Aziatische voeten fotograferen, en als je vroeg komt blijkt dus dat je gewoon praktisch in je eentje daar kunt staan.
Daarna nog naar een aantal enorme telescopen kunnen kijken (ook in alle rust) en een bezoekje aan het planetarium gebracht. De shows begonnen pas om 1 uur, dus dat haalde ik niet (wilde ook nog naar het maritiem museum), maar alles wat tentoongesteld was, was ook al erg mooi!
Bij het maritiem museum ben ik er bijna uitgeschopt omdat ik een foto van de jas van Nelson (inclusief gat in de shouder van de kogel die hij opving op Trafalgar Square een tijdje terug) wilde maken. Tja, scheen ergens een bordje te hebben gestaan, maar ik kan natuurlijk helemaal niet lezen. Lalalala....
Zoals alle maritieme museums over de wereld, was het een enorm gebouw met ontzettend veel interessante exposities. En zoals bijna alle musea in Engeland: ook ontzettend gratis!!!
Nou, nu ga ik maar weer eens afronden, want anders mis ik de trein nog. Dat zou wel heel erg typisch Nienke zijn! Tot snel!!

TIP VAN DE DAG

Royal Observatory & Maritime Museum
http://www.nmm.ac.uk/places/royal-observatory/

Beiden gratis te bezoeken (de planetarium voorstellingen in de observatory kosten wel geld, elke dag vanaf 13:00) en slechts 10/15 minuten lopen vanaf het Greenwich treinstation.

UK - Trafalgar > Leicester Square & Picadilly Circus

2009-06-30T20:55:00.011+02:00

*Nienke's voeten willen graag opgehaald worden uit het kinderparadijs!*

Wat een dag vandaag. Ja, die voeten heb ik halverwege mijn wandeling (die ging vanaf het Charing Cross Station, via een omweg (toen had ik nog geen kaart en de bordjes stonden de verkeerde kant op) naar de National Gallery & National Portrait Gallery op Trafalgar Square, door naar Leicester Square en Picadilly Circus, langs het Oxford Circus station en uiteindelijk door iets te ver doorgelopen te zijn door tot Regents Park) achtergelaten. Ja, de halve marathon zeg maar. Gelopen door iemand die altijd roept dat ze alleen zware inspanning levert als ze in de brand staat of het plassen bijna niet meer kan ophouden. En dat is beiden vandaag niet voorgekomen...

...in ieder geval heb ik er een paar leuke plaatjes en souvenirs aan over gehouden, ondanks dat het grootste deel van mijn route langs de meest achterlijk dure winkels op de planeet liep. Nee, ik heb de Hilfiger, Swarovski en andere ongein maar langs me heen laten gaan, maar bij de extreme Hamley's speelgoedwinkel moest ik natuurlijk even naar binnen. Wat een gekkenhuis. Hoe erg kan een winkel zich uitsloven om kinderen zo hard te laten kwijlen en jengelen dat hun ouders wel iets moeten kopen? Nou, heel erg. Al buiten op de stoep stonden volwassen mensen strak in de schmink en poppenkleertjes driftig bellenblaas rond te gooien, met vliegtuigjes te vliegen en kreten als 'wiiiiiieeehww!', 'waaaaaaaaauwwww!', 'wooooohhhoooo!' te roepen. Of dat we ff binnenkwamen met z'n allen. Nou ja, dat doe je dus braaf en dan begint het feest pas. Bijna al het speelgoed is binnen namelijk te testen en op elk stukje vloer kan je meedoen met spelletjes. Echt een waar spektakel, dat ik me van de vorige keer dat ik in deze winkel was al bijna niet meer kon herinneren. Ik voelde me jong!

Dat jong voelen duurde overigens niet lang, wat buiten vielen de mussen weer dood van het dak en moest 'oma Nien' bij elk bankje zowat even stoppen om zichzelf te reanimeren. Nu ben ik weer veilig in het hostel aangekomen gelukkig, en heb ik net een broodje burger naar binnen gedrukt. Vanavond inpakken en hopelijk nog even douchen.... Ja, hopelijk, want in compleet Greenwich is er even geen water te bekennen! De brandweer is al druk heen en weer aan het rijden, maar of je daar water van krijgt?? We wachten af!

Ik spreek jullie snel, weet niet of mijn logeeradres internet heeft, maar anders alvast tot vrijdag!

xxx

Wie piept daar over het randje? Oom Nelson!

Nog zoiets waar ik gewoon gek op ben: huisjes!

Helaas niet meer foto's van de tentoonstellingen in de National Gallery, maar het was erg leuk om o.a. Van Gogh, Rembrandt, Renoir, Monet en andere grote namen te zien!! Op een gegeven moment haakte ik nog even in bij een rondleiding door een man met veel humor. Daar hou ik nou eenmaal van.
In de Portrait Gallery was een erg leuke tentoonstelling n.a.v. een wedstrijd. Er waren een aantal schilderijen bij die echt niet van een foto te onderscheiden waren! Erg, erg knap gedaan!!!

Mijn favoriete inzendingen:

TIP

National Gallery en National Portrait Gallery

Beiden gratis te bezoeken!

UK - Greenwich

2009-06-30T09:52:00.004+02:00

Een hele goedemorgen vanuit zonnig Greenwich (of zoals ze hier zeggen: grènnish), de plaats waar het altijd de juiste tijd is en je dus nooit met een excuus te laat op je werk hoeft aan te komen.
Gisteren heb ik in de namiddag de hitte getrotseerd en mijzelf een berg opgehezen om 'The Royal Observatory' te bewonderen. En natuurlijk de befaamde 0 graden lijn die - ook bovenop de berg - op de grond te vinden is. Nou, te vinden, je moet even goed onder de voeten van zo'n vijftigtal enthousiaste Japanners en Duitsers zoeken, maar dan heb je de kans er een glimp van op te vangen. De telescoop in de observatory zelf is helaas alleen in de wintermaanden te bezichtigen, maar er is wel een klein museumpje te vinden en een plannetarium met spannende sterren-shows. Ik ga er woensdag nog een keertje rond openingstijd langs, als het iets rustiger is (zei ze optimistisch)
Vandaag (dinsdag) is het namelijk eerst tijd voor een flinke wandeling door London City zelf. Ik hoop wat musea te bezoeken en misschien een kaartje voor een musical te bemachtigen. Een heuse missie dus!

Verder heb ik ook een soort planning voor de komende dagen gemaakt. Woensdag vertrek ik rond drie uur met de bus richting Bristol (ongeveer 2 uur rijden), waar ik bij Paul&Irina, twee vrienden van het Fiji-eiland blijf slapen. Dan maken we samen op donderdag een lange roadtrip naar het zuidwesten van het land, waar we in het plaatsje Cornwall het Eden Project gaan bezoeken. De mannen uit Fiji zullen er ook zijn om het geweldige project van dichtbij te bekijken. Er is geloof ik ooit ook een televisieserie over gemaakt. In het kort hebben ze een 'biome' gebouwd, een soort grote broeikas in de vorm van een groot uitgevallen koepeltentje en daar een soort regenwoud en in nagebouwd. Verder zijn er ook buiten ontzettend veel prachtige planten en bloemen te vinden die worden geconserveerd.
Wat het project precies verder allemaal nog inhoud zal ik daar gaan ontdekken, maar de liefhebber kan zich ook inlezen op hun website: http://www.edenproject.com/
Na die dag blijf ik nog een dagje in Bristol slapen en ga ik vrijdag weer terug naar Londen, waar ik een dinnerdate heb met de meiden die ik tijdens mijn tour in Azie heb leren kennen.
Een flinke onderneming dus, vandaar dat ik nog een beetje energie spaar en het allemaal lekker rustig aan doe.

Voor nu daarom moce! (doei in het Fijisch) en sota tale! (tot snel!)

x Nienke

TIP

St. Christopher's Greenwich Hostel

Het ligt vrij ver uit de buurt van hartje Londen, maar als je eenmaal begrijpt hoe de treinen werken, is het eigenlijk best goed te doen. 10 minuten vanaf London Bridge.

Voor: Goede prijs (inclusief gratis wifi en behoorlijk ontbijt), restaurant met lekker eten en een gezellige bar, ligt pal naast station. Het is er vrij rustig en je kunt waardevolle spullen bij de receptie achterlaten.

Tegen: De matras moet je even omdraaien om geen veren in je rug te voelen, het gebouw kraakt als een oud wijf (excuses aan alle oude wijven die dit lezen) en de douche heeft een drukknop waardoor je eerst een niet te ontwijken straal koud water over je heen krijgt, waarna het om de vijf seconden indrukken geblazen is :( Oh ja en er is geen keuken om zelf iets te maken!!

UK - London Eye > Hyde Park

2009-06-29T10:29:00.008+02:00

PUNT 1: PAPA GEFELICITEERD!! IK DRINK EEN PINT OP JE!! EN IK HOU NIET EENS VAN BIER, MOET JE NAGAAN HOE BLIJ IK BEN!!!

Dan nu nieuwe avonturen uit het leven van Nienke:

Als je toch al levensmoe bent, moet je voor de gein een keertje proberen te reizen met het openbaar vervoer in London. Niet te geloven. Toen ik gisteravond na een dagje in het park naar mijn hostel in Greenwich moest, ben ik echt even in de stress geschoten (natuurlijk ben ik normaal de rust zelve - maar dat even terzijde).
Niet alleen moet je ongeveer zes keer overstappen, je sleurt met je tas over de honderden trappen (oke, ik wilde zelf deze keer geen rugzak mee, maar dat had niet veel gescheeld), wordt door alle medewerkers tien keer de verkeerde richting op gestuurd en dan gaat de laatste trein ook nog eens om half twaalf. Als je dan plotseling leest dat je hostel om 12 uur dicht blijkt te gaan (de incheckbalie dan), raak je toch wel een beetje in paniek of je het allemaal wel gaat halen. Ik denk dan alleen: "Geef mij maar Amsterdam"...
Maargoed, ik heb het gehaald, zit nu 5 nachten in hetzelfde hostel in Greenwich, wat gelukkig naast het treinstation bleek te zitten en waar ik uiterst vriendelijk werd binnengeheten. Dat het matras niet helemaal geweldig is, het gebouw ontzettend kraakt en er op ons balkon een soort voor-oorlogse stoommachine is bevestigd (?) nemen we dan maar weer even op de koop toe. Na de geweldige dag die ik gisteren had ga ik natuurlijk niet zitten zeuren.

Want daar ging het hele reisje toch uiteindelijk om: het bezoek van 'Team Fiji', de mensen waar ik zes weken mee samengeleefd heb op Fiji afgelopen jaar. (voor informatie over het project, kijk op: http://www.tribewanted.com)
Het was supervreemd om acht van die mannen in hawai (eh fiji?) hemden, slippers en sulu's (soort wikkelrokken, ook voor mannen) te zien lopen in hartje London. De wandeltocht had dan ook iets surrealistisch en vooral erg komisch vanwege de reacties op alles van de jongens. Het is moeilijk om te beschrijven, maar laat ik zeggen dat ze bijna iedereen enthousiast begroeten, zwaaien naar de politie, schreeuwen bij elk hard geluid, hun ogen uitkijken bij alle grote gebouwen en vooral heel veel lol maken met z'n allen.
Na de wandeltocht was er een picnick in Hyde Park georganiseerd, waar ontzettend veel mensen die op het eiland geweest waren op af kwamen. Ontzettend gezellig dus! We hielden het qua weer gelukkig ook droog en sloten de avond af in de plaatselijke pub, waar oude verhalen weer werden opgehaald en er nog meer werd gelachen. Ik was zelf rond die tijd al behoorlijk moe geworden, kun je nagaan hoe die jongens zich moeten voelen! Al die mensen, de indrukken en dan de volgende dag vrolijk om 6 uur een huis staan te bouwen voor de Hampton Court Flower Show waar ze volgende week staan. Ik ga hier ook bij helpen, dus meer daarover later.

Vandaag is het lekker weer (wat een mazzel toch!) en ga ik het rustig aandoen door gezellig Greenwich te gaan bekijken. Het schijnt hier erg relaxed en gezellig te zijn, en laat ik daar nou net van houden!

Tot schrijfs en geniet van de foto's
Meer foto's kun je vinden op: Mijn Flickr account

Picnick in het park:

(zie mij eens filmen in de achtergrond, misschien kan ik snel iets online zetten!)

>>>> FILMPJE!

TIP

Neem voor de grap eens 8 mannen uit Fiji mee het centrum van Londen in, gegarandeerd een leuke dag!

UK - Oxford

2009-06-27T19:22:00.007+02:00

Twee berichten op één dag? Ik wil jullie niet teveel verwennen eigenlijk, want voor je het weet sla je een keer een dagje over en wordt er gelijk ge-smst of ik bij Michael Jackson op bezoek ben... Maarja, vandaag was wel een erg leuk dagje en ik zit nu bij Lisa thuis (vriendin van de middelbare school waar ik vandaag 8 jaar aan roddels mee opgehaald heb) internet te snoepen terwijl zij naar een wijnproeverij is (iemand moet het doen!). Heb dus ff de tijd en vind het ook wel lekker even bij te trekken van mijn zwaar cultureel verantwoorde dag.
Lisa bleek naast intellectueel onderlegd, belezen, bereisd en docent op het meest rijke, oude, vooraanstaande en prestigieuze college - maar daar pronken hier alle scholen mee heb ik mij laten vertellen - ook een uitstekende tourguide te zijn. Leuk voor mij, want met een vriendin die met de nodige pasjes en geheime wachtwoorden en codes op de meest geheime plekken van het Oxfordse studentenleven komt, zie je nog eens wat.
Zo heb ik van dichtbij gezien waar Harry Potter met Hermione Granger tussen de stoffige boekenkasten aan het "studeren" was, weet ik waar de eetzaal van Hogwarts te vinden is en waar Dumbledore zijn bakkie koffie haalt. (1 van deze feiten is niet waar, maar zo hou ik wel de aandacht van mijn moeder vast)
Verder zagen we prachtige parken, bibliotheken en kerken, hielden we een echte High Tea met thee en scones én lieten we ons verleiden door een McFlurry Cadbury Dairy Milk Chocolate. Het was vandaag zo ontzettend heet, dat we aan het eind van de dag zelf een beetje op een McFlurry begonnen te lijken, dus hebben we het verder maar niet al te wild gemaakt. Laat ik daarom maar afsluiten met een foto-verslagje:

Dat is wel even anders studeren dan in Nederland! - Of je moet het gebouw van de HVA in de Wibautstraat woest aantrekkelijk vinden -

Nou, dat lijkt me toch een mooi beeldverslag van mijn eerste dag aan de andere kant van het grote water. Met dit weer erbij gaat het nog op vakantie lijken. Nu ga ik even opfrissen (ja dat is nodig, de bloemen beginnen hier te hangen) en daarna ga ik maar eens kijken of ze hier ook aan avondeten doen. Voor nu een dikke doei en twee gekke hoedjes.

Tot de volgende blog.
(gatverdamme)

ps. het regent hier inmiddels vrolijk - maar dat ga ik natuurlijk niet vertellen.

TIP

"The Rose" restaurant en tearoom
51 High Street, Oxford

Erg gezellig, klein tentje met vriendelijke dames :)
Probeer eens een potje Jasmijnthee met twee scones, jamjam!

UK - Londen

2009-06-27T11:24:00.005+02:00

Er zijn zo van die dingen waar je als reiziger erg gelukkig van wordt.

Nee, dan heb ik het niet over het feit dat je vlucht een uur vertraagd is waardoor de aansluitende bus is vertrokken en je een ontmoeting met een vriendin uit Schotland mist... Nee, dan heb ik het ook niet over het feit dat personeel bij Easyjet erop geselecteerd wordt om onvriendelijk, langzaam en totaal niet in je geinteresseerd te zijn...
Nee, ik heb het ook niet over het aankomen in je hostel om half een in de nacht, waardoor je in het donker in je spullen moet graaien om niemand wakker te maken, je een kwartier naar een wc op de gang loopt te zoeken en er dan uiteindelijk achterkomt dat je gewoon een badkamertje in je kamer hebt, dat je dan stilletjes in bed wil liggen, maar het bed nog erger kraakt dan tien zakken chips... En je vervolgens niet kunt slapen omdat de veren door de matras heen steken en het ongeveer 100 graden in de kamer is...

Nee, dan heb ik het alleen maar over het feit dat ik dit bericht typ vanuit een bus. Jawel dames en heren, ik zit in een bus, van London naar Oxford, waar ik twee uur over ga doen, maar waar ik lekker kan gaan zitten internetten. Vraag me niet hoe het werkt, maar het doet het. Geweldig niet? Net al even met mams op de msn gezeten en nu ook een berichtje voor de trouwe fans.

Ik ga alleen wel weer ff stoppen, want ik word er behoorlijk wagenziek van. Ach ja, een mens kan ook niet alles hebben natuurlijk!

XXXX Nienke

TIP
Bus van Londen naar Oxford: Oxford Express
Vertrekt zeer regelmatig vanaf het 'Victoria' busstation.

Reisduur: ongeveer anderhalf uur
Prijs: 16 pond
Ook leuk: Gratis draadloos internet in en een leuk uitzicht buiten de bus!